Online kopen vanaf de Canarische Eilanden: IGIC, AIEM, het DUA en de vrijstelling van 150 euro

Een pakket dat van Madrid naar Corralejo wordt gestuurd, verlaat Spanje niet en is toch een invoer. De Canarische Eilanden horen bij de douane-unie van de Europese Unie, maar niet bij haar btw-gebied. Een winkel op het vasteland kan daarom zonder btw verkopen, en de eilanden belasten het pakket bij aankomst met de belastingen van hun eigen stelsel: de IGIC en, voor sommige goederen, de AIEM. Drie dingen beslissen bijna elk geval: de 150 euro tot waar geen IGIC wordt betaald, het tarief van de goederen, dat van nul tot 20 % loopt, en de vergoeding die een vervoerder vraagt voor een aangifte die de koper ook zonder hem mag indienen. Deze gids volgt een pakket langs elk van de drie, volgens de regels van oktober 2026, met inbegrip van het invoerrecht dat aankopen van buiten de Europese Unie sinds juli betalen en het verzoek van de regionale regering om de vrijstelling van 150 euro af te schaffen. Citaten staan in het Spaans, met de lezing in het Nederlands.

Elk pakket is een invoer

De wet die de IGIC regelt, noemt de rest van de wereld territorios terceros, derde gebieden, en haar lijst begint dicht bij huis: la Península, Islas Baleares, Ceuta, Melilla, cualquier otro Estado miembro de la Unión Europea o terceros países, het schiereiland, de Balearen, Ceuta, Melilla, elke andere lidstaat van de Europese Unie of derde landen. Een invoer is la entrada de bienes en las Islas Canarias, procedentes de territorios terceros, cualquiera que sea el fin a que se destinen o la condición del importador, de binnenkomst van goederen op de Canarische Eilanden uit derde gebieden, waarvoor ze ook bestemd zijn en wie de invoerder ook is (Ley 20/1991, artikel 8). Belastingplichtig is de persoon voor wie de goederen bestemd zijn, de koper en niet de winkel (artikel 21). Het maakt ook niet uit wie verkoopt: een tweedehands camera, gekocht van een particulier in Valencia, is een invoer als elke andere.

Aan de kant van de verkoper is hetzelfde pakket een uitvoer. De btw-wet laat de Canarische Eilanden buiten het gebied van die belasting (artikel 3) en stelt Las entregas de bienes expedidos o transportados fuera de la Comunidad por el transmitente vrij, de leveringen van goederen die door de verkoper buiten de Gemeenschap worden verzonden of vervoerd (Ley 37/1992, artikel 21). Een winkel die zelf naar de eilanden verzendt, kan dus zonder btw verkopen; een winkel die haar gewone prijs inclusief btw rekent, laat de koper de btw van het vasteland betalen en bij aankomst ook nog de IGIC. Het loont om vóór het betalen naar de prijs zonder btw te vragen. De omgekeerde reis, een bedrijf van de eilanden dat aan het vasteland of de rest van de Unie verkoopt, is het onderwerp van onze notitie over factureren aan EU-klanten vanuit een Canarisch bedrijf, en de twee belastingen staan naast elkaar in IGIC vs btw.

Omdat elke binnenkomst een invoer is, moet elk pakket worden aangegeven: Cualquier bien que se introduzca en las Islas Canarias deberá ser objeto de una declaración de importación, elk goed dat op de Canarische Eilanden wordt binnengebracht, moet het voorwerp zijn van een invoeraangifte, gedaan door de invoerder of door een erkende vertegenwoordiger (regionale beheersverordening, Decreto 268/2011, artikel 88). De klassieke aangifte is het DUA, het enig document. De IGIC en de AIEM worden beheerd door de Canarische belastingdienst; het invoerrecht, waar dat er is, wordt geïnd door de belastingdienst van de Staat.

Tot 150 euro: geen IGIC, en een aangifte zonder belasting

De wet stelt Las importaciones de bienes cuyo valor global no exceda de 150 euros vrij, de invoer van goederen waarvan de totale waarde niet hoger is dan 150 euro (artikel 14.11). Het bedrag is 150 euro sinds 29 juni 2017; daarvoor was het 22. Drie soorten goederen vallen erbuiten, wat ze ook kosten: alcoholische dranken (tariefcodes 22.03 tot 22.08), parfums en eau de cologne, en tabak, waartoe de Canarische belastingdienst op zijn eigen lijst ook verhitte tabak, vloeistoffen voor elektronische sigaretten en nicotinezakjes rekent.

Alleen de prijs van de goederen telt. De regionale regeling over deze zendingen zegt dat el valor global se refiere al valor intrínseco de los bienes, pero sin que se deban incluir otros conceptos como el de los impuestos, gastos de transporte o de despacho, de totale waarde is de intrinsieke waarde van de goederen, zonder belastingen, vervoers- of inklaringskosten erbij te tellen (regeling van 29 juli 2016, artikel 1). Het pakket wordt als geheel bekeken: één geadresseerde, één vervoersdocument en alles wat erin zit bij elkaar opgeteld. Een bestelling van 149 euro met 12 euro verzendkosten valt binnen de vrijstelling; twee artikelen van 90 euro in dezelfde doos niet.

Ook een vrijgesteld pakket wordt aangegeven, op een kort elektronisch formulier dat H7 heet, en daarmee no se liquida ningún impuesto, wordt geen belasting geheven, in de woorden van de Canarische dienst, die over zijn eigen belastingen spreekt: het invoerrecht op pakketten van buiten de Unie, dat hieronder wordt uitgelegd, wordt apart geheven. De vervoerder kan het indienen, en door de dienst erkende vervoerders mogen dat zelfs zonder het fiscaal nummer van de koper, op voorwaarde dat het pakket met alle kosten betaald reist en dat de geadresseerde niets voor het H7 in rekening wordt gebracht. De koper mag het altijd zelf indienen, met Cl@ve, een digitaal certificaat of een elektronische DNI, en de regeling verplicht vervoerders om op die mogelijkheid te wijzen de una forma expresa, clara, correcta y comprensible, uitdrukkelijk, duidelijk, juist en begrijpelijk.

Voor cadeaus tussen particulieren gelden eigen, lagere grenzen. Een pakket dat een particulier kosteloos aan een andere particulier stuurt, is vrijgesteld tot 110 euro wanneer het van het schiereiland of uit een ander EU-land komt en tot 45 euro van overal elders, mits het incidenteel en voor persoonlijk gebruik is (Ley 20/1991, artikel 14; Real Decreto 2538/1994, artikel 25).

Boven 150 euro: IGIC over alles

De vrijstelling is een drempel, geen belastingvrije som: een pakket van 151 euro betaalt IGIC over de 151. In feite betaalt het over iets meer, want de heffingsgrondslag is wat de wet de douanewaarde van de goederen noemt, plus de bezorg-, verzekerings- en soortgelijke kosten tot hun eerste plaats van bestemming op de eilanden, plus elke andere heffing bij de invoer behalve de IGIC en de AIEM zelf (artikel 25).

Het tarief is het tarief dat dezelfde goederen dragen wanneer ze op de eilanden worden verkocht: Las importaciones de bienes serán gravadas a los tipos de gravamen establecidos para las entregas de bienes de la misma naturaleza, invoer wordt belast tegen de tarieven die gelden voor leveringen van goederen van dezelfde aard (Canarische geconsolideerde tekst, Decreto Legislativo 1/2025, artikel 32). El tipo general en el impuesto general indirecto canario es el 7 %, het algemene tarief is 7 %, en daaromheen bestaan tarieven van nul, 1, 3, 5, 9,5, 15 en 20 %. De dienst publiceert een tabel van de goederen die het vaakst online worden gekocht: kleding, schoenen en tassen tegen 3 %, telefoons, computers, speelgoed en cosmetica tegen 7 %, boeken en fietsen tegen nul, parfum tegen 15 %.

De AIEM: een belasting zonder vrijstelling voor kleine waarden

De tweede belasting is minder bekend. De AIEM, de Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías, is un impuesto estatal indirecto que contribuye al desarrollo de la producción de bienes en Canarias, een indirecte staatsbelasting die bijdraagt aan de ontwikkeling van de productie van goederen op de Canarische Eilanden (Ley 20/1991, artikel 65). Ze belast een gesloten lijst van goederen, namelijk die welke de industrie van de eilanden ook maakt, zowel wanneer ze hier worden geproduceerd als wanneer ze worden ingevoerd; omdat de lokale productie in de meeste gevallen is vrijgesteld, drukt ze in de praktijk op wat van buiten komt. De lijst en haar tarieven van 5, 10 en 15 % staan in de tweede bijlage van de Canarische geconsolideerde tekst, die in oktober 2025 de regionale wet van 2014 heeft vervangen, en de Europese Unie staat het voordeel voor lokale producten toe tot 31 december 2027 (Besluit (EU) 2020/1792 van de Raad).

Gebrande koffie staat op de lijst tegen 15 %, chocolade, worst en kaarsen tegen 10 %, stoelen en banken, gordijnen, zeep en wasmiddelen tegen 5 %, gedrukte fotoalbums en wenskaarten tegen 15 %. En deze belasting kent geen vrijstelling voor kleine waarden. Tot 2017 trok de wet de vrijstelling voor zendingen van geringe waarde door naar de AIEM; de hervorming die het bedrag naar 150 euro bracht, schrapte die verwijzing (artikel 73), en de dienst zegt het ronduit: een H7 kan voor deze goederen nooit worden gebruikt, al no existir exención a AIEM por bajo valor, omdat er voor de AIEM geen vrijstelling wegens geringe waarde bestaat.

Een doos koffiecapsules van 60 euro, inclusief bezorging, is dus geen IGIC verschuldigd en wel 9 euro AIEM, en kan niet met het belastingvrije H7 reizen. Er is een aangifte met betaling nodig, en daar kan de vergoeding van een vervoerder hoger uitvallen dan de belasting.

Wie aangeeft, en wat het kost

Boven de vrijstelling, of bij AIEM-goederen van welke waarde ook, moet iemand een aangifte indienen en betalen voordat het pakket wordt vrijgegeven. De koper kan dat zonder agent doen. Het vereenvoudigde invoerformulier van de dienst voor natuurlijke personen dekt de IGIC over pakketten boven 150 euro en de AIEM vanaf elk bedrag: particulieren kunnen het gebruiken voor goederen uit de Unie of uit derde landen, zelfstandigen alleen voor goederen uit de Unie. Het wordt online ingediend, levert een betaalformulier op (model 032), en de vrijgave volgt automatisch zodra dat is betaald. Voor pakketten die met de post komen is er een andere weg, model 040, die alleen openstaat voor particulieren en alleen voor goederen uit de Unie die door Correos worden bezorgd, en de twee wegen kunnen niet worden gecombineerd.

Sommige goederen kan de koper nooit zelf inklaren: tabak, alcohol waarop accijns rust, beschermde soorten en alles wat een gezondheids-, veterinaire of farmaceutische controle vereist. Die gaan op een volledige aangifte die een douanevertegenwoordiger indient.

Wat de koper aan de Administratie verschuldigd is, is de belasting en niets anders: El interesado solo deberá abonar a la Administración el importe de los impuestos devengados con ocasión de la importación, de betrokkene hoeft aan de Administratie alleen de bij de invoer verschuldigde belastingen te betalen, een bedrag dat de dienst onafhankelijk noemt van wat de postoperator of de vervoerder op grond van zijn eigen contract in rekening brengt. Die kosten zijn private prijzen, en elke vervoerder publiceert zijn eigen. In het tarief 2026 van Correos voor de Canarische Eilanden kost de afhandeling van de invoeraangifte van een pakket van het schiereiland of uit een ander EU-land 15,43 euro, inclusief IGIC, en die van een pakket van buiten de Unie 23,34 euro plus 5,54 euro magazijnkosten.

Wie er ook aangeeft, bewaar de factuur en het betalingsbewijs: Durante los cuatro años siguientes a la compra es posible que le requieran esta documentación, in de vier jaar na de aankoop kan om deze documenten worden gevraagd, waarschuwt de dienst.

Wat elk pakket betaalt

Een bestelling uitgerekend: 220 euro

Een smartwatch van 220 euro wordt besteld bij een winkel op het vasteland, die de btw aftrekt en 12 euro verzendkosten rekent. Het pakket zit boven de vrijstelling. De heffingsgrondslag is 232 euro en het tarief volgens de tabel van de dienst 7 %: 16,24 euro IGIC. Dient de koper het vereenvoudigde formulier in, dan is dat de hele kostenpost. Komt het pakket met Correos en dient Correos de aangifte in, dan komen daar de 15,43 euro van Correos bij en kost de invoer 31,67 euro.

Dezelfde 220 euro, besteed aan een bureaustoel, met dezelfde verzendkosten, betalen IGIC tegen 3 %, 6,96 euro, en AIEM tegen 5 %, 11,60 euro: samen 18,56 euro. En had het horloge 149 euro gekost, dan was er geen belasting en geen betaalformulier geweest, alleen het H7.

Van buiten de Europese Unie: 3 euro per artikel

Pakketten uit China, het Verenigd Koninkrijk of de Verenigde Staten volgen dezelfde regels voor IGIC en AIEM: de dienst herinnert kopers eraan dat elke binnenkomst van goederen een invoer is independientemente del origen de la mercancía, ongeacht de oorsprong van de goederen. Wat in 2026 is veranderd, is de douane. Tot juni betaalde een pakket tot 150 euro uit een derde land in de regel nergens in de Unie invoerrecht. Verordening (EU) 2026/382 van de Raad heeft die vrijstelling afgeschaft en, als overgangsmaatregel van 1 juli 2026 tot 1 juli 2028, in de plaats daarvan un derecho de aduana de 3 EUR por artículo contenido en un envío cuyo valor intrínseco no supere un total de 150 EUR gesteld, een invoerrecht van 3 euro per artikel in een zending waarvan de intrinsieke waarde in totaal niet hoger is dan 150 euro. De belastingdienst van de Staat, die de douane beheert, heft het per regel van de aangifte, en zijn mededeling van 30 april 2026 laat over de eilanden geen twijfel: Estas medidas son igualmente aplicables a compras de consumidores en Canarias, deze maatregelen gelden evenzeer voor aankopen van consumenten op de Canarische Eilanden. Boven 150 euro geldt het gewone tarief, en het invoerrecht hoort bij het bedrag waarover de IGIC wordt berekend.

Een vrijstelling waarvan de eilanden het einde hebben gevraagd

De 150 euro staan in een wet van de Staat, en de Canarische Eilanden kunnen ze niet veranderen: hun eigen bevoegdheden over de IGIC reiken tot de vrijstellingen van binnenlandse handelingen, de tarieven, de bijzondere regelingen en de formele verplichtingen, niet tot de vrijstellingen bij invoer (Ley 22/2009, achtste aanvullende bepaling). In juni 2026, enkele dagen voordat de douanewijziging inging, zei de regionale minister van Financiën dat de Canarische regering het ministerie van Financiën had gevraagd de vrijstelling te schrappen, zoals de lokale detailhandel had geëist. Op de dag dat deze notitie werd afgesloten, 6 oktober 2026, stond er in de geconsolideerde tekst van het Staatsblad nog altijd 150 euro, en het nationale parlement dat de wet zou moeten wijzigen was diezelfde dag ontbonden, met algemene verkiezingen op 29 november. Zolang een wet of een wetsdecreet niets anders bepaalt, gelden de regels die hier zijn beschreven.

Terugsturen: de teruggaaf

Een koper die een aankoop op afstand terugstuurt, kan de invoerbelastingen terugkrijgen, onder voorwaarden die gemakkelijk over het hoofd worden gezien. Het recht komt toe aan invoerders die niet als ondernemer of beroepsbeoefenaar handelen, en het omvat de IGIC en de AIEM die zijn betaald over goederen waarvoor het herroepingsrecht van de consument wordt uitgeoefend (Ley 20/1991, artikelen 48 bis en 85). Dat recht duurt durante un periodo de catorce días naturales, gedurende een periode van veertien kalenderdagen, gerekend vanaf de dag waarop de goederen worden ontvangen (wet consumentenbescherming, artikelen 102 en 104). De regionale verordening stelt daarna twee korte termijnen: de goederen moeten de eilanden verlaten en un plazo de tres días desde la fecha de desistimiento, binnen drie dagen na de datum van herroeping, en de teruggaaf moet worden aangevraagd binnen un mes desde el abono de la cuota, een maand na betaling van de belasting (Decreto 268/2011, artikel 126). Heeft de dienst een maand na het verzoek niet geantwoord, dan geldt het als afgewezen, en over de teruggaaf wordt geen rente vergoed. Een retour die de winkel na de wettelijke termijn aanvaardt, of een overeenkomst die daarna wordt vernietigd of ontbonden, opent deze weg niet.

Als het pakket voor een bedrijf is

Een ondernemer of beroepsbeoefenaar die goederen voor het bedrijf invoert, krijgt de IGIC in de periodieke aangifte terug zoals elke andere voorbelasting, mits de goederen voor belaste handelingen dienen (Ley 20/1991, artikel 28). Het bewijsstuk is niet de factuur van de leverancier maar el documento en el que conste la liquidación practicada por la Administración, het document waarin de door de Administratie verrichte vaststelling staat (artikel 31), zodat de invoeraangifte en het bijbehorende betaalformulier in de boekhouding thuishoren. De AIEM is geen voorbelasting: voor een bedrijf dat doorverkoopt wat het invoert, is ze deel van de kostprijs van de goederen, en de wet geeft haar alleen in bijzondere gevallen terug, zoals bij goederen die de eilanden weer verlaten (artikel 85). Detailhandelaren in de bijzondere regeling voor detailhandelaren zijn de uitzondering op de eerste regel: hun verkopen dragen geen IGIC, en hun invoer voor wederverkoop draagt in plaats daarvan een toeslag (Decreto Legislativo 1/2025, artikel 70).

Daaruit volgen drie praktische punten.

• Een bedrijf wordt geïdentificeerd met zijn EORI-nummer. De aangifte vraagt erom naast het Spaanse fiscaal nummer.
• Een vennootschap kan het vereenvoudigde formulier niet gebruiken. Dat formulier is voor natuurlijke personen; een vennootschap dient dus een volledige aangifte in, zelf of via een erkende vertegenwoordiger.
• Een invoerder die zekerheid stelt, kan later betalen. Bij uitgestelde betaling geldt: el plazo de pago será de sesenta días naturales a contar desde la fecha de contracción de la deuda, de betalingstermijn is zestig kalenderdagen vanaf de datum waarop de schuld wordt geboekt, en in die termijn wordt geen rente gevraagd (Decreto 268/2011, artikel 108).

Wat onze adviseurs doen

Onze belastingadviseurs in Caleta de Fuste en Costa Calma brengen de verplichtingen van een bedrijf onder het Canarische stelsel in kaart, bereiden de IGIC-aangiften voor, waarin de bij invoer betaalde belasting wordt teruggehaald, en vertegenwoordigen cliënten bij beide belastingdiensten wanneer er een vraag of een aanmaning komt. De dienst is beschreven op de pagina belastingadvies, en een eerste gesprek kan online worden geboekt.

Veelgestelde vragen

Is er een douanegrens tussen het vasteland en de Canarische Eilanden?

Voor het invoerrecht niet: de eilanden liggen binnen het douanegebied van de Unie, en goederen van het schiereiland of uit een ander EU-land betalen er geen. Voor de indirecte belasting wel: de eilanden liggen buiten het btw-gebied, elk pakket is voor de IGIC een invoer en moet worden aangegeven.

Mijn bestelling is 149 euro plus verzendkosten. Zit ze boven de grens?

Nee. De 150 euro zijn de intrinsieke waarde van de goederen in het pakket, zonder vervoer, belastingen of inklaringskosten. Twee artikelen die in één pakket samen meer dan 150 euro waard zijn, zitten erboven.

De vervoerder vraagt een vergoeding om mijn pakket in te klaren. Moet ik die betalen?

De belasting is in elk geval verschuldigd. De vergoeding is de prijs van een dienst die u kunt weigeren: u mag de aangifte zelf indienen, het H7 voor een vrijgesteld pakket, waarbij de vervoerder u op die mogelijkheid moet wijzen, of het vereenvoudigde formulier wanneer er belasting te betalen is. Tabak en alcohol zijn de belangrijkste goederen die een koper niet zelf kan inklaren.

Ik heb de goederen teruggestuurd. Krijg ik de IGIC terug?

Ja, als u als consument op afstand hebt gekocht, binnen de wettelijke veertien dagen hebt herroepen, de goederen de eilanden binnen drie dagen na de herroeping hebben verlaten en u de teruggaaf aanvraagt binnen een maand na betaling van de belasting. Ze wordt per bankoverschrijving betaald, zonder rente.

Gaat de vrijstelling van 150 euro verdwijnen?

De Canarische regering heeft de Staat in juni 2026 gevraagd haar te schrappen, maar het bedrag staat in een wet van de Staat en was op 6 oktober 2026 nog van kracht. Zolang die wet niet wordt gewijzigd, betalen pakketten tot 150 euro geen IGIC.

Feiten gecontroleerd in oktober 2026 (Ley 20/1991, artikelen 8, 14, 21, 25, 28, 31, 48 bis, 65, 67, 73, 82 en 85; Decreto Legislativo 1/2025 van de Canarische Eilanden, artikelen 32, 34, 70, 92 en 94 en de tweede bijlage; Real Decreto 2538/1994, artikel 25; Decreto 268/2011, artikelen 88, 108 en 126; regionale regeling van 29 juli 2016, gewijzigd in 2021; Ley 37/1992, artikelen 3 en 21; Ley 22/2009, achtste aanvullende bepaling; wet consumentenbescherming, artikelen 102 en 104; Verordening (EU) 2026/382 van de Raad en Besluit (EU) 2020/1792 van de Raad; pagina's van de Canarische belastingdienst over het formulier H7, het vereenvoudigde invoerformulier, model 040, de AIEM en de tarieven van veelvoorkomende goederen, en mededeling van de belastingdienst van de Staat van 30 april 2026, alle zoals ze luiden op 6 oktober 2026; tarief 2026 van Correos voor de Canarische Eilanden; het verzoek van de regionale regering volgens de pers van 27 juni 2026). De bestellingen in de voorbeelden zijn verzonnen om de methode te tonen; deze notitie is algemene informatie, geen advies over een bepaalde aankoop.