Verhuren in Spanje als niet-ingezetene: formulier 210, de aftrekbare kosten, 19 of 24 procent, en de zaak voor het Hooggerechtshof

Een Duitse en een Britse eigenaar verhuren identieke appartementen en betalen in Spanje heel verschillende belasting. Het tarief van 19 of 24 procent, de kosten die alleen ingezetenen van de Unie, IJsland, Noorwegen en Liechtenstein mogen aftrekken, de nieuwe apriltermijn en de kostenbijlage van formulier 210, wat er gebeurt als de huurder inhoudt, en het beroep dat het Hooggerechtshof in juli 2026 toeliet over de vraag of eigenaars buiten de Unie hun kosten mogen aftrekken.

Verhuren in Spanje als niet-ingezetene: formulier 210, de aftrekbare kosten, 19 of 24 procent, en de zaak voor het Hooggerechtshof

Twee buren in Corralejo verhuren identieke appartementen voor 12.000 euro per jaar en geven voor elk 4.000 euro uit: de lening, de lokale belastingen, de bijdragen aan de gemeenschap, de verzekering, een reparatie. De een woont in Duitsland en de ander in het Verenigd Koninkrijk. De eerste is Spanje 1.520 euro verschuldigd en de tweede 2.880. Het verschil is geen fout van een van hun adviseurs. Het zijn twee regels uit de wet op de inkomstenbelasting voor niet-ingezetenen, een ministeriële order van juni 2026 heeft net veranderd wanneer en hoe beiden aangifte doen, en de regel die hen scheidt ligt nu bij het Hooggerechtshof. Dit artikel volgt de verhuur van een Spaanse woning door een eigenaar die in het buitenland woont, van de huur tot de aangifte.

Wie betaalt, en aan wie

De huur van een onroerend goed in Spanje is Spaans inkomen, waar de eigenaar ook woont. De wet rekent tot de inkomsten die op Spaans grondgebied zijn verkregen de volgende: Los rendimientos derivados, directa o indirectamente, de bienes inmuebles situados en territorio español, de opbrengsten die rechtstreeks of onrechtstreeks voortkomen uit onroerende goederen op Spaans grondgebied (Real Decreto Legislativo 5/2004, artikel 13). De belastingverdragen van Spanje laten die bevoegdheid bij het land waar het goed ligt, en het is daarna aan het woonland van de eigenaar om de dubbele belasting volgens het verdrag weg te nemen.

Belastingplichtig is elke eigenaar, niet het goed. Behoort een appartement toe aan een echtpaar of aan meerdere personen, dan zegt de handleiding van de belastingdienst dat cada una de ellas es un contribuyente independiente que deberá presentar declaraciones separadas, dat elk van hen een zelfstandige belastingplichtige is die een afzonderlijke aangifte moet indienen. De aangifte moet op naam van de eigenaar zelf staan, en onze notitie over het digitale certificaat en het volmachtenregister legt uit hoe een adviseur haar indient voor een eigenaar die niet hier is.

Het tarief: 19 of 24

De wet heeft één zin voor het tarief, en die begint zo: Con carácter general el 24 por 100, in het algemeen 24 procent. Dezelfde zin verlaagt het tot 19 procent voor ingezetenen van een andere lidstaat van de Europese Unie, of van een staat van de Europese Economische Ruimte waarmee een effectieve uitwisseling van belastinginformatie bestaat (artikel 25). De belastingdienst noemt die staten: IJsland, Noorwegen en, sinds 11 juli 2021, Liechtenstein. Alle anderen betalen 24 procent, en sinds het Verenigd Koninkrijk de Unie verliet, horen de Britse eigenaars daarbij.

De grondslag: bruto voor de een, netto voor de ander

De tweede regel gaat over datgene waarop het tarief wordt toegepast. Voor een niet-ingezetene geldt dat de belastbare grondslag van een opbrengst estará constituida por su importe íntegro, bestaat uit het volledige bedrag ervan, berekend volgens de regels van de inkomstenbelasting maar, voegt de wet toe, ni las reducciones, ook zonder de verminderingen (artikel 24). De verminderingen die een ingezeten verhuurder toepast op de huur van een woning die iemands thuis is, gaan niet mee naar de andere kant: de uitzondering die hieronder wordt beschreven, spreekt alleen van kosten.

Het volledige bedrag is alles wat de huurder betaalt. De handleiding van de dienst omschrijft het als el importe íntegro que, por todos los conceptos, reciba del arrendatario, het volledige bedrag dat voor alle posten van de huurder wordt ontvangen, met inbegrip van de goederen die samen met het pand worden verhuurd en zonder de belasting over de toegevoegde waarde.

Dan komt de uitzondering. Ingezetenen van een andere lidstaat, en van de drie zojuist genoemde staten, mogen de kosten aftrekken die de wet op de inkomstenbelasting voor natuurlijke personen een verhuurder toestaat, siempre que el contribuyente acredite que están relacionados directamente con los rendimientos obtenidos en España, mits de belastingplichtige aantoont dat ze rechtstreeks verband houden met de in Spanje verkregen opbrengsten (artikel 24). Dat is de hele afstand tussen de twee buren: de Duitse eigenaar wordt tegen 19 procent belast over 8.000 euro en de Britse tegen 24 procent over 12.000.

De kosten, één voor één

Voor een eigenaar die mag aftrekken, is de lijst dezelfde als die een ingezeten verhuurder gebruikt (Ley 35/2006, artikel 23, en Real Decreto 439/2007, artikelen 13 en 14):

  • Rente en reparaties. De rente op de lening voor de aankoop of de verbetering van het pand en de andere financieringskosten, samen met reparaties en onderhoud zoals schilderwerk of het vervangen van een ketel. De twee samen hebben een grens: hun bedrag no podrá exceder, para cada bien o derecho, de la cuantía de los rendimientos íntegros obtenidos, mag voor elk pand niet hoger zijn dan de bruto-opbrengst die het heeft opgeleverd. Uitbreidingen en verbeteringen zijn geen reparaties.
  • Lokale belastingen en heffingen. De onroerendgoedbelasting die IBI heet en de afvalheffing, zolang het geen sancties zijn.
  • Gemeenschapsbijdragen en diensten. De bijdragen aan de gemeenschap van eigenaars, het beheer, de conciërge en soortgelijke diensten die aan derden worden betaald.
  • Het huurcontract en de verdediging ervan. De kosten van het opmaken van het contract en van de juridische verdediging van het pand of van de huur.
  • Verzekeringen. De premies voor aansprakelijkheid, brand, diefstal en soortgelijke polissen op het pand.
  • Nutsvoorzieningen. De nutsvoorzieningen en diensten die de eigenaar betaalt en niet de huurder.
  • Onbetaalde huur. Een vordering die dubieus is omdat de huurder insolvent is, of omdat er meer dan zes maanden zijn verstreken sinds de eerste poging tot inning.
  • Afschrijving. Drie procent per jaar van de hoogste van twee waarden, de betaalde prijs of de kadastrale waarde, sin incluir el valor del suelo, zonder de waarde van de grond.

Kosten van het hele jaar, zoals de IBI, de verzekering of de afschrijving, tellen alleen voor de tijd dat het pand verhuurd was. De aangifte die in 2027 in gebruik komt, vraagt precies naar dat gegeven, het aantal verhuurdagen, en naar het aandeel van de eigenaar in het pand.

De dagen dat het appartement leegstond

Een appartement dat een deel van het jaar verhuurd is, levert twee soorten inkomen op. Voor de maanden van de verhuur geeft de eigenaar de huur aan. Voor de rest, zegt de handleiding van de dienst, berekent de eigenaar het evenredige deel van het toegerekende inkomen, het fictieve bedrag dat de wet toeschrijft aan een woning die ter beschikking van haar eigenaar staat. Onze notities over wat formulier 210 elk jaar kost en over het percentage dat in elke gemeente geldt behandelen die helft. De twee worden in afzonderlijke aangiften aangegeven, met verschillende termijnen.

De aangifte: formulier 210 en zijn nieuwe kalender

Huur wordt aangegeven op formulier 210, één aangifte per eigenaar en per pand. De huren van het jaar uit hetzelfde pand mogen in één jaaraangifte worden gegroepeerd wanneer het tarief hetzelfde is; verhuur aan één huurder krijgt inkomenscode 01 en verhuur aan meerdere betalers, het gewone geval van een vakantieverhuur, code 35. Groeperen is een kwestie van papierwerk, niet van rekenen: En ningún caso las rentas agrupadas pueden compensarse entre sí, in geen geval mogen gegroepeerde inkomsten met elkaar worden verrekend (Orden EHA/3316/2010, artikel 2).

De belasting ontstaat wanneer elke huur opeisbaar wordt of, in de woorden van de wet, cuando resulten exigibles o en la fecha del cobro si ésta fuera anterior, wanneer ze opeisbaar is of op de datum van de inning als die vroeger valt (artikel 27). Wat in juni veranderde, is de datum van de aangifte. De Orden HAC/623/2026 verplaatste elke huuraangifte met te betalen belasting naar los veinte primeros días naturales del mes de abril del año siguiente al de devengo, de eerste twintig kalenderdagen van de maand april van het jaar na het ontstaan, of de huren nu één voor één of gegroepeerd worden aangegeven. Voor een eigenaar die groepeert, geldt de nieuwe datum voor de huren van 2026, die van 1 tot 20 april 2027 worden aangegeven. Voor een eigenaar die elke huur afzonderlijk aangeeft, geldt ze voor de huren van het laatste kwartaal van 2026; die van de eerdere maanden hielden hun kwartaaldata. Betaling per automatische incasso sluit op 15 april.

Twee andere data zijn niet verschoven. Een aangifte zonder iets te betalen wordt van 1 tot 20 januari van het volgende jaar ingediend, en een aangifte die om teruggave vraagt vanaf 1 februari van het volgende jaar, binnen vier jaar (Orden EHA/3316/2010, artikel 5).

Het formulier zelf verandert op 1 januari 2027, ongeacht het jaar van de huur. Het krijgt een bijlage met de naam desglose de gastos deducibles de inmuebles arrendados o subarrendados, een uitsplitsing van de aftrekbare kosten van verhuurde of onderverhuurde panden, en twee vakken voor de verhuurdagen en het aandeel van de eigenaar.

Wanneer de huurder de belasting inhoudt

Een particulier die een woning huurt, houdt niets in, en de eigenaar dient de aangifte in. Een vennootschap, of een ondernemer of beroepsbeoefenaar die een ruimte voor zijn activiteit huurt, moet de belasting op elke betaling inhouden en aan de schatkist afdragen, tegen 19 of 24 procent van de brutohuur. Over die eigenaars zegt de dienst dat los contribuyentes que hayan soportado la correspondiente retención no estarán obligados a presentar declaración, dat belastingplichtigen bij wie de inhouding is toegepast, niet verplicht zijn aangifte te doen.

Niet verplicht betekent niet beter af. De huurder berekent de inhouding, in de woorden van de wet, sin tener en consideración lo dispuesto en los artículos 24.2, 24.6, 26 y 44, waarbij hij onder meer de regel over de kosten buiten beschouwing laat (artikel 31). Een in de Unie wonende eigenaar bij wie 19 procent van de brutohuur is ingehouden, krijgt de belasting over de kosten alleen terug door een formulier 210 in te dienen dat om de teruggave vraagt.

De stukken achter de cijfers

Een eigenaar die kosten aftrekt, voegt un certificado de residencia fiscal en el Estado que corresponda expedido por la autoridad fiscal de dicho Estado bij, een verklaring van fiscale woonplaats in de betrokken staat, afgegeven door de belastingautoriteit van die staat, en de verklaring is één jaar geldig vanaf haar datum (Orden EHA/3316/2010, artikel 7). Achter elk cijfer van de nieuwe bijlage moet een factuur of een kwitantie staan, want de wet legt het bewijs bij de belastingplichtige.

Eigenaars buiten de Unie: de zaak voor het Hooggerechtshof

Voor een ingezetene van het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten of enig ander land buiten de Unie en de Economische Ruimte zegt de wet bruto, en de pagina's van de belastingdienst herhalen het: de grondslag is het volledige bedrag, sin deducción de gasto alguno, zonder aftrek van enige kost. Twee uitspraken van de Audiencia Nacional hebben intussen gezegd dat dit in strijd is met het Europese recht.

De eerste, van 28 juli 2025, betrof een ingezetene van de Verenigde Staten met een verhuurd appartement in Barcelona. Ze had aangifte gedaan zoals de dienst eiste en daarna gevraagd haar aangiften te rectificeren met aftrek van de kosten. Het gerecht gaf haar gelijk. Het vrije verkeer van kapitaal uit het Verdrag beschermt ook beleggers uit derde landen, zo redeneerde het, en de Spaanse regel was uitgebreid tot ingezetenen van de Unie en van de Economische Ruimte, maar esta extensión no ha alcanzado normativamente a los residentes en terceros Estados, die uitbreiding heeft in de wetgeving de ingezetenen van derde staten niet bereikt, al heeft ze dat in de rechtspraak wel gedaan (beroep 636/2021). Op 27 maart 2026 gaf hetzelfde gerecht hetzelfde antwoord aan een tweede eigenares en zei dat de vraag ya ha sido resuelta por esta sala y sección, al door deze kamer en afdeling is beslist (beroep 637/2021).

De Staat stelde beroep in, en op 15 juli 2026 liet het Hooggerechtshof het beroep toe. Het zal beslissen of het belasten van de brutohuur van een eigenaar uit een derde staat het vrije verkeer van kapitaal beperkt en, zo ja, of de beperking wordt gedekt door de bepaling van het Verdrag voor beperkingen die op 31 december 1993 al bestonden, of op een andere manier gerechtvaardigd is. De beschikking voegt eraan toe dat de vragen podrían llegar a hacer aconsejable el planteamiento de una cuestión prejudicial, het raadzaam zouden kunnen maken een prejudiciële vraag aan het Hof van Justitie van de Europese Unie voor te leggen (beroep 6741/2025). Op 16 november 2026 toont de rechtspraakdatabank van de rechterlijke macht geen arrest in dat beroep.

Tot er een is, is er in de wet niets veranderd. De twee uitspraken beslissen de zaken van de twee eigenaressen die ze aanspanden, en de pagina's van de dienst zeggen eigenaars uit derde landen nog steeds dat ze de brutohuur moeten aangeven. Wat een eigenaar in die positie kan doen, is wat de eerste eiseres deed. De algemene belastingwet zegt dat een belastingplichtige die meent dat een eigen aangifte zijn rechtmatige belangen heeft geschaad, podrá instar la rectificación de dicha autoliquidación, om de rectificatie van die aangifte kan verzoeken, en het recht om een teruggave te vragen verjaart na vier jaar (Ley 58/2003, artikelen 66 en 120). Of de bedragen het verzoek waard zijn, is een berekening die u met een adviseur maakt, met de facturen van elk jaar bij de hand.

Vakantieverhuur: de lagen erbovenop

Dit alles gaat ervan uit dat de eigenaar het appartement ter beschikking stelt en verder niets. De dienst behandelt de verhuur als inkomen uit onroerend goed wanneer ze zich beperkt tot het ter beschikking stellen van de woning, sin que se complemente con la prestación de servicios propios del sector de hostelería, zonder de diensten die eigen zijn aan de hotelsector. Een verhuur die met zulke diensten gepaard gaat, of die met een voltijdse werknemer in Spanje wordt gevoerd, is een economische activiteit via een vaste inrichting en wordt volgens andere regels belast.

Een vakantieverhuur op de Canarische Eilanden brengt ook verplichtingen mee die niets met formulier 210 te maken hebben: de Canarische indirecte belasting, in onze stapsgewijze notitie over de IGIC bij vakantieverhuur; de registratie en de gemeentelijke regels, in onze gids over de regels voor vakantieverhuur; en de gegevens die de platforms elk jaar aan de belastingdienst sturen, in onze notitie over formulier 238.

Verhuren als niet-ingezetene in één oogopslag

Vraag De regel
Wie wordt belast Elke eigenaar, in een eigen aangifte
Het tarief 19 % voor ingezetenen van de Unie, IJsland, Noorwegen en Liechtenstein; 24 % voor de rest
De grondslag De nettohuur voor die ingezetenen; de brutohuur voor de rest
Reducties bij woningverhuur Geen, voor geen enkele niet-ingezetene
Jaarkosten Alleen voor de dagen dat het pand verhuurd was
De dagen dat het leegstond Toegerekend inkomen, in een eigen aangifte
Het formulier Formulier 210, één per eigenaar en per pand
Huur met te betalen belasting De eerste twintig dagen van april van het volgende jaar
Aangifte die om teruggave vraagt Vanaf de eerste februari van het volgende jaar, binnen vier jaar
Een huurder die een bedrijf is Houdt in op de brutohuur
Bewijs van de kosten Een verklaring van fiscale woonplaats, één jaar geldig, en de facturen
Eigenaars buiten de Unie Brutohuur in de wet; de vraag ligt bij het Hooggerechtshof

Wat ons advieskantoor doet

De belastingadviespraktijk van het kantoor op Fuerteventura dient elk jaar formulier 210 in voor eigenaars die in het buitenland wonen: de huur en het toegerekende inkomen per dag verdeeld, één aangifte voor elke eigenaar, het juiste tarief en de juiste grondslag, de kosten regel voor regel gedocumenteerd voor de nieuwe bijlage en de woonplaatsverklaring op tijd aangevraagd. Voor eigenaars buiten de Unie betekent het ook het kostendossier van elk jaar volledig houden en de eigenaar laten weten wat het Hooggerechtshof beslist. Wij vertegenwoordigen cliënten bij de belastingdienst bij vragen en aanmaningen, werken vanuit onze kantoren in Caleta de Fuste en Costa Calma en antwoorden binnen één werkdag. Verhuurt u een pand op het eiland en woont u in het buitenland, schrijf ons dan met het land waar u ingezetene bent, de maanden waarin het pand verhuurd was en of de huurder een particulier of een bedrijf is.

Veelgestelde vragen

Ik woon in Duitsland en verhuur mijn appartement in Corralejo het hele jaar aan één huurder. Wat dien ik in, en wanneer?

Eén formulier 210 voor elke eigenaar, met inkomenscode 01, waarin de twaalf huren van het jaar zijn gegroepeerd. Voor de huren van 2026 wordt het van 1 tot 20 april 2027 ingediend. Het tarief is 19 procent over de huur min de kosten die u kunt bewijzen, en u voegt een door de Duitse belastingdienst afgegeven verklaring van fiscale woonplaats bij, die één jaar geldig is.

Ik woon in het Verenigd Koninkrijk. Kan ik mijn kosten aftrekken?

Niet volgens de wet zoals ze geschreven staat: voor een ingezetene van een land buiten de Unie en de Economische Ruimte is de grondslag de brutohuur, tegen 24 procent. De Audiencia Nacional heeft tweemaal geoordeeld dat dit in strijd is met het vrije verkeer van kapitaal, in juli 2025 en in maart 2026, en het Hooggerechtshof liet het beroep van de Staat toe op 15 juli 2026. Tot het beslist, past de dienst de wet toe, en een verzoek om rectificatie van uw aangiften binnen vier jaar is wat een aanspraak openhoudt.

Het appartement was vijf maanden verhuurd en stond zeven maanden leeg. Hoe wordt dat belast?

In twee delen. De huur van de vijf maanden wordt aangegeven als inkomen uit verhuur, waarbij de jaarkosten alleen voor de tijd van de verhuur tellen als u ze mag aftrekken. De zeven lege maanden leveren toegerekend inkomen op, dat op een afzonderlijk formulier 210 wordt aangegeven in de periode die van april tot december van het volgende jaar loopt.

Mijn huurder is een vennootschap en houdt 19 procent in. Moet ik toch aangifte doen?

U bent er niet toe verplicht. Maar de vennootschap houdt in op de brutohuur, zonder uw kosten. Bent u ingezetene van de Unie, van IJsland, van Noorwegen of van Liechtenstein, dan geeft een formulier 210 met de kosten en de woonplaatsverklaring de daarover ingehouden belasting terug, en het kan vanaf 1 februari van het volgende jaar worden ingediend.

Mijn vrouw en ik bezitten het appartement elk voor de helft. Dienen wij één aangifte in of twee?

Twee. Elke eigenaar is een afzonderlijke belastingplichtige en geeft zijn of haar helft van de huur en van de kosten aan in een eigen aangifte. Het formulier dat vanaf 2027 wordt gebruikt, heeft een vak voor het aandeel van elke eigenaar.

Gegevens gecontroleerd op 16 november 2026 (Real Decreto Legislativo 5/2004, artikelen 13, 24, 25, 27, 28 en 31; Ley 35/2006, artikel 23; Real Decreto 439/2007, artikelen 13 en 14; Orden EHA/3316/2010, artikelen 2, 5 en 7, zoals gewijzigd bij de Orden HAC/623/2026; Ley 58/2003, artikelen 66 en 120; de uitspraken van de Audiencia Nacional van 28 juli 2025 en 27 maart 2026 en de beschikking van het Hooggerechtshof van 15 juli 2026; de handleiding van de belastingdienst voor niet-ingezetenen en zijn nota over de nieuwe termijnen van formulier 210). Algemene informatie, geen belastingadvies: het tarief, de grondslag en de data hangen af van waar elke eigenaar ingezetene is en van hoe het pand wordt verhuurd.

Lees verder

Meer uit het blog

Belastingen 18 november 2026 VeriFactu zes weken voor 1 januari 2027: de termijn in het BOE, het voor oktober 2028 aangekondigde uitstel en wat intussen te doen Zes weken voor 1 januari 2027 staat de VeriFactu-termijn nog in het BOE, en een nota van het ministerie van Financiën van 5 oktober 2026 kondigt het uitstel tot oktober 2028 aan. Wat vandaag recht is en wat alleen is aangekondigd, wie op de Canarische Eilanden onder de regel valt, wat de software moet doen, de boete van 50.000 euro, de vaste data van de elektronische factuur en een controlelijst voor de weken waarin de twee teksten niet overeenstemmen. 14 min leestijd Belastingen 17 november 2026 Een Spaans pensioenplan laten uitkeren: kapitaal, periodiek of beide, en de veertig procent die op 31 december vervalt Een Spaans pensioenplan wordt in elke uitkeringsvorm belast als inkomen uit arbeid. De oude vermindering van 40 % geldt alleen nog voor inleg tot 2006, alleen voor kapitaal en alleen in het jaar van pensionering en de twee volgende: voor wie in 2024 met pensioen ging, is de laatste dag 31 december 2026. Kapitaal, periodieke uitkering en gemengd vergeleken, meerdere plannen, de opname na tien jaar die sinds 2025 openstaat en de inhouding. 16 min leestijd Ondernemen 16 november 2026 Módulos in 2027: de regeling is gepubliceerd, de decembertermijn loopt, en de hogere grenzen staan niet in de wet De regeling voor 2027 staat in het Staatsblad: dezelfde modules, dezelfde vermindering van 5 procent en een termijn om afstand te doen tot en met 31 december 2026. Wat er niet in staat, is de hogere omvanggrens. De Wet op de inkomstenbelasting zegt 150.000 euro, de bepaling die haar tot 250.000 verhoogde stopt bij 2024, en drie wetsdecreten die haar verlengden zijn ingetrokken. Op de Canarische Eilanden volgt de vereenvoudigde IGIC-regeling hetzelfde bedrag. 15 min leestijd